Al vanaf het moment dat de mens voet op aarde zette om zich weer rustig en vreedzaam aan deze wereld aan te passen, werd hij geconfronteerd met sociale wanorde, voortvloeiend uit diverse invloedsfactoren zoals persoonlijke relatie, sociaal gedrag, nationale en regionale verwantschap, patriottisme. Deze factoren belemmerden het bereik van een universele sociale orde voor een land of gemeenschap, waardoor rechten en privileges, die een bepaalde staat of gemeenschap toen al genoot, niet op dezelfde wijze zijn toe te passen op landen, die als vreemde mogendheden werden beschouwd. Derhalve lijdt een gelijkwaardigheid van de mensheid in het algemeen onder partijzuchtige controversen die uiteindelijk resulteren in schermutselingen en strijd tussen de verschillende landen en gemeenschappen, ten koste van onderlinge vrede en verstandhouding. Tenzij dit gevoel van speciale privilege en superioriteits-complex volledig van de mentale opbouw wordt uitgeroeid, zal vrede moeilijk bereikbaar zijn en zal vrede slachtoffer blijven van nationale arrogantie en vooroordeel. Het Westen heeft op dit moment een dominante positie bereikt en gemeenschappelijke vooroordelen hebben geleid, en leiden nog steeds, tot onmenselijke behandelingen van de mensheid onderling. Alleen een ultra-menselijke macht kan de mens besturen door een vreedzame oplossing van dit netelige probleem af te dwingen.
In deze context werd veertienhonderd jaar geleden een boodschap van Boven ontvangen. Het volgende citaat uit de Koran verduidelijkt deze boodschap:
"Vandaag heb ik voor u uw godsdienst volmaakt en Mijn gunst over U voltooid en voor u de Islam als godsdienst (van vrede) gekozen." (5:3).
Opgemerkt moet worden, dat het basiswoord van de Islam, namelijk salama, letterlijk de betekenis van vrede heeft. De boodschap werd overgebracht ter gelegenheid van de laatste bedevaart van de Heilige Profeet Mohammed (vrede en de zegeningen van God zij met hem) in het jaar 10 van de hidjra. Gezeten op een kameel, met een enorme menigte om hem heen, op het hoogste deel Mina van de berg Arafat, hield de Heilige Profeet een preek, teneinde de hele wereld, buiten het grensgebied van Arabië heen, te bereiken. Het ging als volgt:
"O mensen, luistert aandachtig naar mijn woorden. Weten jullie welke dag het vandaag is? Dit is de jaum an-nahar, de heilige offerdag. Weten jullie welke maand het is? Het is de heilige maand. Weten jullie welke plaats het is? Het is de heilige stad. Ik laat jullie weten dat jullie levens, jullie bezit en jullie eer, even heilig moeten zijn als deze heilige dag in deze heilige maand in deze heilige stad. Laat de aanwezigen deze boodschap overbrengen aan hen die afwezig zijn (in de wereld daarbuiten). Jullie staan op het punt jullie Heer te ontmoeten, Die jullie ter verantwoording zal roepen voor jullie daden."
"O mensen! vandaag heeft Satan de hoop opgegeven om zijn gezag in jullie land opnieuw te vestigen. Maar mochten jullie hem gehoorzamen, zelfs in wat voor jullie als onbeduidend mag lijken, dan zal dat hem behagen. Dus jullie moeten voor hem oppassen inzake jullie geloof."
"Dan, o mijn mensen, jullie hebben bepaalde rechten over jullie vrouwen en jullie vrouwen over jullie. ... Zij zijn het vertrouwen van God in jullie handen, dus jullie moeten hen met alle vriendelijkheid behandelen. ... En wat jullie slaven betreft, geeft hen te eten van wat jullie zelf eten, en kleedt hen met wat jullie jezelf kleden."
"O volk! luister naar wat ik zeg en neem het ter harte. Jullie moeten weten dat iedere moslim een broeder is van een andere moslim. Jullie zijn allemaal gelijk. Jullie zijn leden van een gemeenschappelijke broederschap. Het is een ieder van jullie verboden, iets van jullie broer weg te nemen, behalve dan wat hij uit eigen wil aan jullie zou geven. Tiraniseer je mensen niet".
Toen zei de Heilige Profeet met luider stem:
"O Heer, ik heb Uw boodschap overgebracht", en in de vallei weerklonk eenstemmig het antwoord uit de ontelbare menselijke kelen: "Ja, dat hebt u gedaan". Ongetwijfeld was de boodschap, op die manier overgebracht, subliem, maar de geestdrift waarmee het werd overgebracht niet minder. Dit is de bergrede; dit is, zoals het was, een verbond van de mensheid en een handvest van gelijkheid van de mensheid en broederschap voor vrede op aarde, door God bekendgemaakt met de komst van de Islam.
Eenheid en gelijkheid van de mensheid
Tot de kardinale en fundamentele principes van de Islam behoort het geloof in de Eenheid van God, Die de Schepper is van de hele mensheid, ongeacht hun nationale afkomst, hetzij oost of west, noord of zuid. De Heilige Koran zegt:
"(Alle) mensen zijn een volk; derhalve schiep God profeten als overbrengers van blijde tijdingen (van eenheid) en als waarschuwers (tegen tweestrijd en ruzie), en hij openbaarde met hen het boek in waarheid, opdat (de profeet) tussen de mensen zou kunnen oordelen in datgene waarin zij verschilden (ongelijkheid)." (2:213)
Dus de meningsverschillen, ontstaan door ongelijkheid, zijn de schepping van de mens zelf. Deze zijn de oorzaak van ruzie en vijandschap onderling. De verordening van Boven cijfert alle normen van ongelijkheid tussen de naties van de wereld weg, en plaatst hen op dezelfde voet van onderlinge gelijkheid en rechtvaardigheid. Hij rekent af met alle soorten van voorrechten en nationale privileges, en hij geeft de mens eenzelfde basis van rechtvaardigheid.
De andere eenheidsfactor die bijdraagt tot gelijkheid onder de mensheid, is het aannemen van dezelfde gedragsnormen en gedragscode, zoals door God bepaald. Wat het bovenstaande vers betreft, als alle mensen dezelfde gedragscode zouden aannemen, zoals vastgesteld onder een goddelijke bepaling, dan zal het een eerlijke en rechtvaardige relatie met zich meebrengen, hetgeen natuurlijk zal leiden tot vrede en stabiliteit op aarde en elk gevoel van raciale en nationale arrogantie vernietigen.
Een andere essentiële factor die zal bijdragen tot vrede en gelijkheid onder de mensen, is het voorbeeld van een door God geleide persoonlijkheid te volgen. De Heilige Koran zegt:
Zeer zeker hebt gij in de boodschapper van God een prachtig voorbeeld voor hem, die op God en de jongste dag hoopt en die God veel gedenkt". (33:21)
Het door de Islam voorgeschreven economische systeem, biedt een bevredigende oplossing, in feite de enige oplossing, van het probleem. Het is niet kapitalistisch noch communistisch. De wereld heeft lange tijd het kapitalistische systeem toegepast, maar dat bleek onbevredigend. Toen kwam in een aantal landen het socialistische systeem op gang, maar ook dit systeem faalde in zijn doelstelling. De wereld is nog steeds op zoek naar een passende oplossing van het probleem. De Islam heeft hiervoor een adequate oplossing geboden. In de Islam is er geen bezwaar of beperking wat betreft het verdienen of het bezit van vermogen en eigendom. Op een bepaald punt echter, schrijft de Islam voor, vrijwillige bijdragen aan de nationale staatskas te geven, welke als openbaar vermogen dienen te worden gebruikt. Dit draagt bij tot het effenen van de nationale economie, en tevens de economie op een gezonde manier op een gelijk niveau te brengen. Tegelijkertijd onthoudt de Islam niemand het recht te verdienen of vermogen en eigendom te bezitten. In feite, is het een middenweg tussen kapitalisme en socialisme.
Islam pleit voor een geloof in één God om het gevoel van universalisme en gelijkheid van de mensheid geleidelijk door te doen dringen. De Islam bevestigt, dat de hele mensheid een schepping is van een Enkel Wezen, en dat daarom de wet van de schepping universeel is en dat de mens verantwoording schuldig is aan een Enkel Wezen. Hij is de Schepper van het universum en aan Hem moet de mens rekenschap afleggen. De verantwoordelijkheid inzake het rekenschap afleggen wordt niet gedeeld met iemand anders. Dit gebeurt alleen en ten overstaan van de enige Schepper. Daarom is de wet tot gehoorzaamheid aan hem universeel. Bijgevolg is de bepaling, afgekondigd door openbaring van Boven, universeel, en alleen de eerbiediging ervan kan leiden tot verlossing van de mensheid.
Reeds in het begin van de Koran is de bepaling, aanduidende de basisregel van de Islam, kort en krachtig weergegeven.
Dit Boek, daarin is geen twijfel, is een richtsnoer voor hen die zich (voor het kwaad) hoeden, voor hen die in het Onzichtbare geloven en het gebed onderhouden en uitgeven van wat Wij hun hebben gegeven, en die in datgene geloven, wat aan u is geopenbaard en (in) datgene wat vóór u werd geopenbaard; en van het leven hiernamaals zijn zij overtuigd. Dezen zijn op een rechte weg van hun Heer en dezen zijn het, die voorspoedig zullen zijn." (2:2-5)
Uniformiteit in levensopvatting brengt een gemeenschappelijke motivatie voor gelijkheid tussen de mensheid met zich mee, hetgeen uiteindelijk resulteert in een gevoel van gelijkheid en rechtvaardigheid onder de diverse geledingen van de mensheid. Derhalve zijn Islamitische leerstellingen de beste middelen tot eenheid en gelijkheid van de mensheid, hetgeen dan ook het gewenste doel is voor de mensheid. Als een godsdienst van eenheid, rechtvaardigheid en gelijkheid van de mensheid, is de Islam daarom uniek.
